Column

Licht!

Zon. De ramen open, een zacht briesje dat naar binnen waait. Ik verlang ineens naar nieuw, naar fris en schoon. Geen tijd en aandacht voor verzamelingen vandaag. Nee, ik ga de drie deuren in de huiskamer schilderen, daar heb ik echt zin in, geen bonte kleuren deze keer, maar rustgevend wit, de kamer is al druk genoeg met  alle verzamelingen van mijn man en mij erin. Handschoenen aan, verf en kwasten erbij, terpentine, oude lappen, ammoniak, schuurpapier, een lekker muziekje erbij… Het feest kan beginnen! Deur één en deur twee zijn een paar uur later klaar. Deur drie, de laatste, vormt een probleem. Bij deze deur, die tussen de kamer en de gang geplaatst is maar niet gebruikt wordt, moet ook het deurkozijn geschilderd worden. Daarvoor moet ik de deur eruit tillen. Het lukt me zowaar. Al schilderend merk ik hoeveel lichter het in de kamer is, zonder deur. Als ik met de verfkwast langs de deurkozijnen strijk, merk ik hoe breed die kozijnen zijn. Wel 15 cm. Wat een ruimte… voor een deur die niet gebruikt wordt. Verloren ruimte. De deuropening is 80 cm breed… Hoeveel Barbiepoppen  zouden niet op een plankje van 80 -15 cm kunnen staan? De deur is 2 meter hoog, hoeveel plankjes zouden daar niet in passen, laten we zeggen met een tussenafstand van 25 tot 30 cm? Hoeveel kleine popjes, poppenmeubeltjes, serviesgoed, presse-papiers, sneeuwbollen, schelpen, dobbelstenen, blikken speelgoedjes en bewaarblikken zouden daar niet een prachtig plekje kunnen vinden?

Deur drie wordt niet meer geschilderd maar in de kelder gezet. Als ik mijn echtgenoot van mijn idee vertel is hij razend enthousiast. Hij zaagt plankjes op maat, bevestigt ze tussen de deurkozijnen, plaatst aan de gangkant een plexiglas deur en als ik helemaal blij met dozen boordevol schatten aan kom lopen zegt hij: “Nee nee, deze vitrinekast is voor mij! Hier komen mijn Elastoline figuurtjes in, mijn soldaatjes, mijn Indiaantjes en cowboys, en mijn verzameling wilde dieren van Schleigg!”

Op de plek waar eens een rustgevende zachtgele deur stond is het nu een drukte van belang.

Maar echt, er komt iets meer licht in de huiskamer, dat wel…

Anneke Hüsecken